İLİŞKİLER MANEVİ FIRSATLARDIR İHTİYAÇ TAKASI DEĞİL

İLİŞKİLER MANEVİ FIRSATLARDIR İHTİYAÇ TAKASI DEĞİL

İnsanların taşıdığı en büyük yanılsamalardan biri, ilişkilerin ihtiyaçlarını karşılamak, yalnızlıklarını yatıştırmak ya da arzularını gerçekleştirmek için var olmasıdır.

Ama aşk bir alışverişe dönüştüğünde kutsal olan kaybolmaya başlar.

İlişki sadece ihtiyaç üzerine kurulduğunda, sonunda ağırlaşır.

Pazarlığa dönüşür.

Beklenti.

Kontrol.

Hayal kırıklığı.

İki kişi bilinçsizce soruyor:

“Ben senden, kendi kendime veremeyeceğim neyi alabilirim? “

Bu uyum değil.

Bu aşk maskesini takan bağımlılıktır.

En derin gerçek şu:

İlişki manevi bir fırsattır.

Hayatın sana verdiği en güçlü aynalardan biridir.

İlişki yoluyla, nerede açık olduğunu ve nerede korunduğunu keşfedersin.

Özgürce sevdiğin ve hâlâ korkuya tutunduğun yeri.

Affedebileceğiniz ve acınızın hâlâ kalbinizden daha yüksek konuştuğu yeri.

Hiçbir ruhani öğreti sizi mahremiyet kadar ifşa edemez.

Çünkü gerçek ilişkide her şey yükselir:

güzelliğin,

yaraların,

şefkatin,

tetikleyicilerin,

bağlılık kapasiten

ve teslim olmaya direnişin.

İşte bu yüzden kutsal ilişki sadece romantizmle ilgili değildir.

Bu vahiy hakkındadır.

Karşıdaki insan, kendinin en derin yerleriyle tanıştığın bir aynaya dönüşür.

Parçalar hâlâ iyileşmeyi bekliyor.

Parçalar hâlâ görülmekten korkuyor.

Bütünlüğe geri dönmek için can atan o parçalar.

Ve iki insan birbirine sahip olmayı bıraktığında,

birbirinizi düzeltin

ya da birbirinizi tamamlayın,

Kutsal bir şey ortaya çıkmaya başlar.

İlişki bir evrim alanı haline gelir.

İki ruhun sadece huzur aramadığı bir yer,

ama birbirini daha yükseğe çağıran.

Sevginin artık ne kadar aldığınla ölçülmediği bir yer,

ama ne kadar dürüst olduğunla.

Ne kadar derinden dinliyorsun.

Ne kadar da mütevazi büyüyorsun.

Kalbinin açık kalmasına ne kadar cesurca izin verdin.

Bu, Kutsal Birlik veya Hieros Gamos adı verilen birçok geleneğin ardındaki derin gizemdir - kutsal evlilik.

En derin seviyede, kutsal birlik sadece iki bedenin hatta iki kişiliğin bir araya gelmesinden ibaret değildir.

Kutupların yeniden bir araya gelmesi.

Erkeksi ve kadınsı.

Ruh ve ruh.

Bağlılık ve teslimiyet.

Güç ve yumuşaklık.

İnsan sevgisi ve ilâhi zikir.

Biri bunu gerçek anlamda, sembolik veya mistik olarak görüyorsa, mesaj çok derindir:

Sevgi bütünlük uyandığında kutsallaşır.

Antik ilâhi birlik fikri, sıradan bağlılıktan daha derin bir şeye işaret ediyor.

İlişkilerin simya bir yola dönüşme olasılığına işaret ediyor —

İllüzyonu yakan bir ateş,

Gerçeği ortaya çıkaran bir ayna

ve her iki ruhun da gerçekte kim olduklarını hatırladığı bir sığınak.

Herkes buna hazır bir ilişkiye girmez.

Birçok kişi kaçmak için girer.

Doğrulama.

Kurtarma.

Fantezi.

Ama kutsal birlik çok daha büyük bir şey istiyor:

varlık,

dürüstlük,

duygusal olgunluk,

saygı,

ve aşkın seni dönüştürmesine izin verme isteği.

Çünkü ilâhi birlik saplantı yoluyla bulunmaz.

Acı çekerek kanıtlanamaz.

Kovalamaca ile güvence altına alınamaz.

İki varlığın içten içe gerçekle buluşmaya hazır olduğu anda ortaya çıkar.

Aşk artık kavramadığında da vermek.

Artık talep etmeden vücutlandırmak.

Artık tamamlanma peşinde değilken,

ama iç doluluktan taşarken.

İşte o zaman ilişki arkadaşlıktan daha fazlası olur.

Bu kabul töreni olur.

Arınma yolu.

Bir anma yolu.

Ruhun korkmadan sevmeyi öğrendiği bir yol.

Ve belki de ilişkinin gerçek amacı budur:

Sadece bizi mutlu etmek için değil,

ama bizi bir bütün yapmak için.

Sadece bize tutabileceğimiz birini vermek için değil,

ama bize daha fazla doğruluk,

daha fazla şefkat ve daha fazla ışık tutabilecek olmamıza yardım için.

İlâhi Birlik kutsaldır

çünkü gerçek aşk sadece iki hayatı birleştirmez.

İkisinin de içindeki sonsuzluğu uyandırır.

✦ John Roma ✦