Kader kuyusu

Kader kuyusuna terk edilmişti, yalnızlıkla yüklü,

Acı her adımda derinleşti, karanlıkta sessiz.

Fakat her düştüğünde, yıkılmak yerine dirildi,

Kendini arayarak, acılarla büyüdü.

Her çığlık bir ders, her yara bir iz,

Kuyu, ruhu dönüştüren sessiz bir mezardı.

Acılar, bir büyüye, kayıplar kutsal hediyelere dönüştü

Yaralarından bir ölümsüzlük iksiri damıttı şifacı...